Het idee voor polyester achterspatborden is geboren in het zwembad van Grand Popo aan het einde van de Touareg Trail. Omdat ik een grote deuk had opgelopen was het nodig om dit te repareren. Koen en Filip vertelden dat zij ook polyester spatborden maken en graag mijn gedeukte AZL spatborden als mal wilden gebruiken.
Uiteindelijk is het zo gelopen dat ik nu "sahara"-style achterspatborden op de 2cv heb zitten. Vers gespoten en met nieuwe stickers.

In het augustus/september 2009 nummer van het Franse blad Citroscopie staat een artikel over CitroMobile met een foto van onze auto. Toch leuk.

Klik hier voor het volledige artikel. 

Eindelijk zijn de veerpotten aangepast naar wens. Wanneer er nu een trekstang breekt dan kan ik dit zelf vervangen, zonder haakse slijper of lasapparaat.

De adapters zijn hetzelfde als de "Barbour 4x4 open spring kit". De veren zijn met 125% wat sterker dan standaard.

Tevens heb ik de achterspatborden iets aangepast met de decoupeerzaag. Dit "sahara" model komt straks in polyester op de 2cv.

Omdat de rand van het rechter voorspatbord al kapot en verroest was heeft de transat weer een nieuwe look aan de voorkant. De nieuwe stukken komen uit de "kit 2cv aventure". Ze zijn gemaakt van polyester dus dit roest nooit meer.

Het staat ook op de planning om de achterspatborden te vervangen voor polyester exemplaren, maar het bestellen hiervan wil nog niet echt vlotten.

Op 27 december konden we de eend eindelijk weer ophalen. Deze heeft dan de reis van Benin naar Antwerpen afgelegd in 20 dagen. Het duurde wel even voordat de eend wilde starten in de haven, maar toen die eindelijk weer liep als een zonnetje ging de terugreis naar Apeldoorn voorspoedig. Het was ook weer leuk om iedereen weer te zien.

Aangezien ik vrij was tussen Kerst en Oud en Nieuw, had ik mooi wat tijd om de auto weer een beetje op te knappen. Eerst maar eens begonnen om de rotzooi binnen in de 2cv op te ruimen. Alles was weer rood van het stof en te vies om aan te raken. Toen dat klaar was kon ik aan het groot onderhoud beginnen en de schade te herstellen.

• rechter draagarm vervangen (krom gereden in een gat in Marokko)
• draagarmlagerschalen (deze waren behoorlijk ingevreten)
• wiellagers aan de voorkant vervangen
• fusee pennen vervangen
• links voor nieuwe stuurkogelarm en stuurkogelhuis
• beide kanten nieuwe spoorstangkogelhoezen
• nieuw dak (oude was eigenlijk al toe aan vervanging)

Omdat er een nieuwe draagarm opgekomen is heb ik nu RVS stelstukken op de eend gezet om de sporing af te stellen. Deze maken het wat makkelijker om de sporing aan te passen aangezien deze niet meer roesten en je kan er een steeksleutel opzetten om bij te draaien.

Daarnaast heb ik de vorig jaar gekochte beschermkappen voor de stofhoezen van de homokineet gemonteerd. Deze had ik eigenlijk al voor de Touareg Trail willen monteren. Helaas heb ik in Afrika 2 van deze stofhoezen kapot gereden en daardoor waarschijnlijk een aandrijfas kapot gereden. Helaas, iets te laat dus.

De reden dat ze er nog niet op zaten was dat er eerst oude type fusee's op de eend gezet moesten worden, omdat de beschermkappen vastgezet worden aan de bevestigingspunten van de batteur.

Het nu mogelijk om de route die we gereden hebben te bekijken in Google Maps.

Wanneer de 2cv op 4 december op de boot is gegaan dan hebben we hem voor de kerst weer terug. Als ie 2 dagen later op de boot gezet is dan moeten we helaas nog wachten tot het eind van het jaar.

Na een weekje thuis uitgerust te hebben is de video van de Touareg Trail 2009 klaar. Het is een persoonlijke indruk van onze reis geworden, gemaakt uit de diverse foto's en films van ons en de 2 andere teams (Edwin/Frederik en Eric/Peter) waar we samen mee door Afrika zijn gereden.

Klik hier voor de film en geniet voor de komende 45 minuten.

Dag 7 bivak-zagora.
Vandaag nog 70 km naar zagora gedaan . Nog wel een lastig stukje met veel stenen. we vroegen ons al af wanneer ze hier het grindpad gingen aanharken. Maar waarschijnlijk is dat morgen want zaterdag is het hark dag.
Om 11 uur in zagora aangekomen en gelijk doorgereden naar een garage om misbruik te maken van de krik om de stofhoes te vervangen. erg gezellig in de garage. wel al het werk zelf gedaan, lekker veilig weet je zeker dat het goed gedaan is.
Na een half uur was het werk weer klaar en zijn we naar het  hotel vertrokken. Even lekker douchen, de was doen en dan naar het stadje. want hier schijnt het bekende bord te staan van "nog ? dagen naar timboektoe". We gaan nog even genieten van onze
rust vanmiddag en vanavond want het zal weer een tijdje bikkelen worden.

Dag 8 Zagora-Tata
Vandaag een dag gehad waarvan ze van tevoren hadden gezegd dat ze veel banden gaan verkopen. 170 km off road over een stenen piste. Iets wat we de laatste dagen al genoeg gehad hadden. De route was niet bijzonder mooi en na 4 dagen steenpistes waren we het ook een beetje zat. Onderweg de organisatie nog tegengekomen en een paar hadden de schokbrekers kapot en later kwamen we iemand tegen die ons vrij hard voor bij reed had een stukje verder zijn veerpot kapot. Een stukje verderop stond iemand die zijn traversebouten afgebroken. De grote truck kwam ons aan het eind van de piste al tegemoet om onderdelen te brengen en een mecanicien af te leveren. Op het moment dat we weer op asfalt terecht kwamen waren we erg opgelucht. eindelijk rust aan onze kop. Net nog in het licht , maar dan ook maar net het kamp gehaald. Het licht gaat hier om 6 uur aan en stipt om 6 uur gaat het licht ook weer uit.

Dag 9 Tata-Tan Tan
Vandaag is de route off road ingekort omdat we optijd op het strand moeten zijn ivm laagtij. We zijn op tijd op het strand aangekomen maar moesten eerst nog door een groot en diep stuk water. we zijn er met de goede snelheid doorheen gekomen. maar andere auto's hadden teveel snelheid en hebben dus water geschept(waaronder eric en peter) Duurde even voor ze weer aan de praat waren maar we konden beginnen met de strandrit. 25km breed zandstrand, heerlijk om te rijden na 25 km moesten we via een canyon het strand weer verlaten. Dit was een heel bijzonder stukje, met veel los zand en stromingen. Om de canyon weer uit te komen moesten we nog een heel steil stukje op met veel los zand. De eerste poging mislukte omdat we het in de 2 probeerden maar je moet toeren maken en hopen dat jet bovenkomt. Dus de tweede poging in de 1 en we stonden boven. Af en toe wel eens medelijden met de auto. Maar goed had hij maar niet bij ons op stal moeten komen. Emmy is nog wel uitgegleden op een stuk rots omdat ze moest helpen een auto naar boven te duwen. Alweer een dikke en bijzonder blauwe plek op de knie. Gelukkig niks in de knie kapot alleen wat oppervlakkig. Het is immers de hardcore editie dus gewoon doorbijten.

Dag 10 Tan Tan -Oyster camp Dakhla
Vandaag een saaie rit door de westelijke sahara van 850km. Tenminste dat dachten we. Totdat we ons gingen bedenken dat we nog olie moesten verversen en dat wel handig vonden om dat met 100km per uur te doen. De bout is losgetrild door alle stenen van de laatste daggen en is losgekomen. Maar dankzij de metertjes op het dashbord zag nicky het direct en we zijn gelijk gestopt. Even gebeld naar de vrachtwagen of ze konden stoppen voor een nieuwe bout en olie en alles was weer snel opgelost. Een stukje verder heeft emmy een marrokaan van de weg gekregen. Niks ernstigs gelukkig maar de marrokaan wilde een vrachtwagen inhalen terwijl wij daar nog reden. Die marrokaan schrok zo dat hij te hard aan zijn stuur trok , inde berm aan zijn kant terecht kwam vervolgens ging tegen sturen en met een mooie rondedans kwam hij tot stilstand in de andere berm. Met 90km per best spectaculair om te zien in je spiegels. Gelukkig is hij niet over de kop gegaan. Maar verder doen we rustig aan en we doen echt ons best om heel aan te komen.

Dag 11 Dakla-Nouadhibou (mauritanie)
Vandaag de grens over naar mauritanie. We hadden ons voorbereid op een lange dag wachten. van het ene hokje naar het andere hokje en maar hopen dat je aan het eind van de dag op de camping bent. Brigitte (de steun en toeverlaat van de organisator) had alles snel geregeld en onder controle bij de ghrens 9.30 stonden we in de rij en om 13.00 uur konden we alles achter ons laten. Tussen marokko en mauritanie zit nag 3 km niemandsland waar niemand zich om bekommerd. Een stukje asfalt aanleggen zit er dus niet in. Eigenlijk was ook dit een serieus stukje off road met veel auto vrakken. We waren om 13.30 op camping Abba. Lekker op tijd dus even de tijd om even inkopen te doen voor 2 dagen woestijn waar we op ons zelf aangewezen zijn, de kokswagen kan niet mee dit geldt ook voor de materiaalwagen. We komen ook niet in een kamp maar moeten onszelf vermaken. Maar gelukkig rijden we met 3 auto's en we maken er 2 leuke dagen van.

Dag 12 Nouadihbou- Vrij kamp in de sahara
Vanaf vandaag worden we 2 dagen los gelaten om te spelen in het zand. De eerste dag ging heel voorspoedig. nog weinig zand dus we konden kilometers maken. Helaas 's middags traverse bouten (asbouten) van de Aka dyana afgebroken. Dit heeft 2,5 uur gekost om te maken. daarna waren we helemaal klaar met de dag dat we vrij snel kamp op hebben gezet met ons team. Vroeg naar bed voor een volgende zware dag.

Dag 13 Vrij kamp in de sahara - Attar
Vnadaag gaan we naar het losse zand. De route gaat over de spoorlijn. iets waar emmy heel erg tegenop zag. Want er  rijden nog treinen. We hebben 1 km op de rails gereden en we vonden het geen van alle prettig rijden. Dus gekozen om door de duintjes te gaan. De treinrails waren te moeilijk te rijden en  op het moment dat wij besloten om het zand in te gaan kwam er een trein aan en moesten snel de auto's weg duwen van de rails. Was even spannend. Dit was de reden dat emmy niet over de rails wildde. Banden flink zacht gezet en gassen door de duintjes. Het ging best lekker. een ontzettend zware dag en wederom als eerste bij de camping aanwezig. Dus we hadden het goed gedaan . Emmy kreeg een felicitatie van Gert omdat ze er zo tegenop zag. Wel helaas in 1 dag 3 lekke banden gereden. Gelijk naar het dorp geweest en voor 1,50 euro voor 1 band de banden laten maken. Voor dat geld ga je zelf niet lopen zweten. Dit is wel een andere kant van mauritanie wat we gezien hebben. Vriendelijke mensen en een mooie omgeving.

Dag 14 Attar- bush camp in de duinen.
Vandaag 545 km asfalt . Saaie omgeving en alleen maar rijden. De auto krijgt het steeds warmer. Moeten ons best doen om onder de 110 graden te blijven. Maar het lukt nog. De benzine wordt ook slecht want de auto begint al te pingelen en na te dieselen. we wilden tussen de middag ergens onder een boompje gaan eten maar er was net onder de schaduw van de enige boom in de omgeving een jong geitje geboren, we hebben maar besloten verder te rijden om moeder en kind met rust te laten .Nog even voor het kamp de tank volgegooid want voor de komende dagen is er geen benzine te vinden. En overnachten in een kamp tussen de duinen. Helaas heeft vodafone geen connecties in mauritanie ( wel beloofd) dus de twitterberichten moeten we even laten zitten.

Dag 15 Bush camp in de duinen- Kiffa
Vandaag een dagje asfalt. De route déspoir. Veel dode dieren langs de kant van de weg. Koeien, geiten, kamelen en ezels. Een goeie reden om voordat het donker wordt de weg af te zijn. De benzine wordt schaarser in dit stuk mauritanie dus tanken wanneer het kan. Vandaag nog een grote puthole in de weg gepakt 2 velgen flink gedeukt maar niet lek. Het kamp voor het donlker bereikt maar helaas veel grote stekels in de bomen dus op op de grond. Helaas zat er 1 in de band. Dus weer wisselen en banden plakken want alle binnenbanden in de camion zijn op.

Dag 16 Kiffa - bushcapmp (mali)
We zijn weer 2 dagen op onszelf aangeweZen. Bij vertrek zagen we dat de de banden een beetje scheef stonden. De stuurrichting bijgesteld en na een half uur konden we op pad. Na 30 km off road kon edwin niet meer sturen. Stuurhuis en koppelingkabel kapot. Na overleg besloten om met 2 auto's verder te gaan omdat het te lang ging duren en wij toch niet konden helpen. na een grote achterstand hebben we iedereen meer ingehaald. Rustig doorhobbelen werkt het beste. "s avonds ergens in het hoge gras de tent opgezet met zijn viertjes opgezet. Gegegeten en lekker vroeg gaan slapen. 1 lekke band opgelopen vandaag.

Dag 17 bush camp - watervallen van chutes
Vandaaag nog een dagje flink doorhobbelen. ook alle autoriteiten langs op alle stempels, papieren en andere zaken te halen. Dit moest gebeuren in de 2de grootste stad van mali. In de stad kwamen de organisatie tegen. We kregen grote complimenten dart we er waren. Want de meeste staan stil met grote pech. Helaas moeten we nog 70 km off road naar de watervallen. OOk hier zijn we voor zonsondergang aangekomen. Het was zwaar terrein met veel stenen . Bij aankomst een applausje van de organisatie want de rest gaat het kamp niet halen. Snel de zwembroek aan en badderen. Biologisch afbreekbare shampoo mee het water in en soppen  maar. Heerlijk om  even bij te komen. Vanavond hebben we veel te veel eten want we zijn maar met 10 mensen en er is gerekend op 50. Doen we het toch niet slecht. Lekker even genieten van de rust. Helaas heeft vodafone nog steeds geen bereik.

Dag 18 watervallen van Chutes- manatila
Vandaag konden we volgens gert rustig aan doen want 50 km piste en daarna goede dirt road was goed te doen. Uurtje of 2 vertrokken en 's ochtends nog eerst lekker gezwommen. Veel te lang stilzitten voor ons. Wij willen graag eerst rijden en genieten van de rust. Om 2 uur dus vertrokken voor een piste wat in 2 uur moest lukken. Dit bleek anders te gaan. De piste was zwaar. zwaarder dan wat we tot nu toe hadden gehad. De filmpjes leveren later het bewijs. Steile hellingen, grote rotsblokken. Maar als enige auto hoefden we nergens geduwd of getrokken te worden. Te danken aan een goede chauffeur en een superauto. Helaas boven op de helling na een top prestatie was nicky vergeten de auto in de versnellling te zetten om weg te rijden. Helaas ging de auto achteruit ipv vooruit. normaal gesproken geen probleem maar als er een andere auto op 1 meter afstand staat wel. Schade: achterspatbord flink ingedeukt. Niks ernstigs we kunnen gewoon blijven rijden. Later erachtergekomen dat er weer een stofhoes is gescheurd dus ook maar even met huishoudfolie opgelost. Op weg naar het kamp nog een spoorbrug overgestoken. Dit ging echter net goed, nicky had de afgrond naast de rails niet gezien toen hij de auto eraf stuurde maar emmy wel. En die had al geen goede dag want dankzij de zware piste en de eerste deuk in de auto had ik het een beetje zwaar vandaag. We mogen absoluut niet klagen want het gaat tot nu toe echt heel goed met de auto, hij heeft het alkleen erg zwaar en heeft straks veel liefde en aandacht nodig. lekker vroeg gaan slapen en op naar Bamako voor een rustdag en contact met het thuisfront. Want dat komt er ook nog bij we kunnen niet meer laten weten hoe het met ons gaat dankzij vodafone.

Dag 19 Manatilla - Bamako
Vandaag 350 km makkelijke piste gehad naar de hoofdstad van mali. Wel na 20 km eric en peter bij de mecaniciens achter moeten laten want hun achteras van verwrongen en ze moesten wachten op een nieuwe. Achteraf bleek het toch nog gerepareerd te zijn dus ze konden vrij snel weer door. Morgen lekker niks doen. Even wat onderhoud aan de auto want we hebben een rare tik aaan ons rechtervoorwiel. Misschien is het gewoon een buts in de velg maar miscchien ook wel wat anders. Olie verversen, versnellingsbakolie verversen, zand uit de motorruimte weghalen en zelf ook nog even opfrissen. En heerlijk op een stoel zitten en cola drinken. Ook een keer lekker want het is toch wel erg zwaar. je gaat maar door en door maar ik denk dat we thuis net zón lange tijd moeten bijkomen als dat we weggeweest zijn. Nicky is lekker aan het douchen en ik mag straks.

Aangezien we dit jaar samen met Edwin en Frederik (groene mehari) rijden hebben we een soort cameraploeg mee. Edwin heeft al een filmpje en wat foto's op youtube gezet, dus:

http://www.youtube.com/watch?v=vCZ8m3197dA

http://www.youtube.com/watch?v=hOipO1A-03Y

Dag 1 Brussel-Sete.
Eindelijk is het weer zover. We mogen weer naar afrika.
Om 12.30 vertrekken we met ongeveer 17 eenden naar Sete om daar de boot te nemen naar Nador in Marokko.
1050km rijden over de tolwegen is iets wat wij wel kunnen. We zijn dan ook goed aangekomen in sete om 1.30 s'nachts.
We hadden gehoopt op een F1 hotel om te slapen maar we wisten niet precies hoelaat we in moesten schepen. We hebben uiteindelijk als een stel zwervers op de grond van de parkeerplaats geslapen. Best koud op dat asfalt.

Dag 2 Sete-nador
Om 11.00 mochten we inschepen, we staan lekker vooraan in de boot dus als het goed is ook snel weer eruit.
Onze plannen voor op de boot?? Douchen, slapen en eten. Klinkt goed voor de komende 36 uur. Wanneer we in marokko aankomen is het wel even gedaan met deze luxe.

Dag 3 ergens tussen sete en nador.
We hebben inderdaad gedoucht en geslapen en lang in de rij gestaan voor het eten, we hebben toch niets anders te doen op de boot.
net een briefing achter de rug over wat de komende dagen gaat komen in marokko. We gaan vanavond aan land (is emmy erg blij mee alhoewel het een rustige zee is) om ongeveer 18.00.
daarna is het hopen snel langs de doane te komen en de eerste 80 km naar het eerste bivak te rijden. Nog zonder bolletje pijltje navigatie. Morgen wordt het anders dan beginnen we met 400 km met bolletje pijltje navigatie. Dus vroeg opstaan en proberen te wennen aan deze manier van onze weg vinden.

Dag 4 Nador - Bourarfa
Vandaag de eerste echte off road dag. Gisteren nog de ontsteking opnieuw afgesteld want de motor werd veel de snel heet. Afwachten hoe het vandaag gaat.
even weer wat onwennig in het begin. de ondegrond weer even opnieuw aanvoelen maar ook zeker de auto. Alles reageert anders in deze omstandigheden. Het was een pittige route met veel steen. Helaas hebben we het niet gered om voor het donker binnen te zijn. Maar dat gelde gelukkig voor iedereen.
De auto heeft het super gehouden. Na een lange dag van 200 km off road en 160 km asfalt zijn we wel een beetje op. Wat wel erg knap is en waarschijnlijk te maken heeft met de hardcore versie is dat de auto nu al net zo vies is als 3 weken touareg trail 2007. Lekker op tijd het bedje in voor opnieuw een lange dag.

Dag 5 Bourarfa-merzouga
Vandaag weer veel off road gehad. Veel vertrouwen in de auto vandaag. Hij loopt goed en trekt ons overal doorheen.
Off road technisch gezien vandaag een moeilijke dag. Veel rivierbeddingen en ditches. Dit betekent dus dat je de auto flink stuk kan rijden.
We hebben goed opgelet, voorzichtig gereden maar wel lekker doorgereden. Het was vandaag een schitterende etappe. Mooie omgeving en mooie pistes. echt genoten vandaag. Moeilijke col gehad met veel losse en grote stenen. we hadden gehoopt in 1 keer naar boven te komen . Dit ging goed tot halverwege toen de auto afsloeg. We hebben echter de hellingproef op rotsen goed doorstaan want nicky is zonder achteruit en overnieuw te beginnen verder gereden.
De afdaling was ook best heftig met grote rotsen en steil naar beneden. Mooie foto's kunnen maken. emmy heeft de piste naar beneden gelopen om foto's te maken en mocht halverwege achterop het trappetje van de 4x4 meehobbelen. Er kwam echter 1 hele grote kei en de auto zakte ver in en emmy stuiterde half van de achterkant af.
Met 1 hand nog vast kunnen houden en gelukkig heel (ook de camera) maar met blauwe plekken en morgen spierpijn zachtjes op de grond terecht kunnen komen.
Dus 1 les ga nooit achterop een 4x4 op off road tracks staan want dit gaat niet goed. We zijn nu als eerste in het kamp. wederom niet voor het donker. lekker gedouchd en zitten nu al ruim 1,5 uur te wachten op de rest.

Dag 6 merzouga-zagora
We hebben een roadbook gekregen voor 2 dagen, 70 km voor het einde hebben we een bivak en morgen een hotel. Eindelijk weer even goed schoon worden.
Er werd gezegd dat we vandaag rustig aan konden doen. Gelukkig kenne we gert (de organisator) een beetje en weten we dat we gewoon een beetje door moeten rijden. Dit hebben we gedaan en het was een schitterende route. 170 km piste, volgens gert makkelijk maar het bleek erg lastig te wezen. Veel stenen, los zand en lastige navigatie. na een navigatiefout zijn we aan de verkeerde kant van een droge rivierbedding terecht gekomen.
Dit was niet de bedoeling. in plaats van terug rijden hebben we besloten om door grote pollen paardebloemen heen te rijden, net omgeploegd en opgedroogd. erg hobbelig ritje naar de overkant. Maar na een half uur zaten we weer op de goede route. Op het lange stuk gladde piste op 40 km voor het eind hadden we gehoopt iets harder te kunnen maar door een laag staande zon is dit niet gelukt. Een half uur na zonsondergang het kamp gehaald.
Wat later erg knap bleek te zijn, want een deel van de auto's kwam pas 2,5 uur later en 10 auto's zijn halverwege blijven steken . Een rustige nacht in het kamp dus.
Wel wat schade opgelopen vandaag een gescheurde stofhoes van de aandrijfas en een gat in het chassis. Nicky heeft onderweg met huishoudfolie de stofhoes tijdelijk beschermd en 's avonds nog even met ducktape. Morgen maar repareren dan hebben we meer tijd. 

Aangezien we niet veel internet tegen zullen komen gaan we deze keer proberen iedereen op de hoogte houden via Twitter. Op http://twitter.com/2cvtransahara zijn onze belevenissen te volgen. Tevens zullen we proberen om zo af en toe de website zelf bij te houden met een langer verhaal en wat foto's.

Afgelopen zaterdag was er, zonder dat we dit wisten, een afscheidsfeestje voor ons georganiseerd. Er waren ongeveer een stuk of 30 eendenvrienden. Het was erg gezellig en allemaal bedankt voor jullie komst.

Het is bijna zover nog 3 weken en dan staan we in Brussel aan het vertrek. Na de pech met de versnellingsbak zit nu alles mee. De laatste aanpassingen aan de eend zijn zeer goed geslaagd: de bumper en de driehoekschotjes.

Als we straks in Mauritanië weer vast zitten in het zand dan hebben we een stevige bumper nodig om de auto weer los te kunnen trekken. Met de nieuwe bumper is tevens de motorkap sluiting aangepast en zit nu vast met rubbers.

De bumper was weer een mooi samenwerkingsproject, maar met de driehoekschotjes werd ik zaterdagochtend blij verrast. Ik had namelijk de wens om deze zo aan te passen zodat de warme lucht uit de motorruimte veel makkelijker weg kan, maar Harry was de hele vrijdag bezig geweest om deze te maken. Het resultaat is geweldig en precies, zo niet meer, dan ik verwacht had.

De eend was bijna klaar. Hij is wat hoger op de poten gezet en er is een ander voorbumper op gekomen. Maar helaas is de versnellingsbak kapot gegaan. De "achteruitrij-ring" in de bak was er afgelopen.

Om dit in de toekomst te voorkomen is motor en de versnellingsbak voor de zoveelste keer weer uit de 2cv gehaald om deze ring goed te kunnen borgen. Vanavond nog even de laatste dingen aansluiten en we kunnen weer rijden. Als je precies wil weten wat er nou kapot was kijk dan hier even.

In het weekend van 11-12 september was het dan zover: het testweekend in Ronse. Dit is het moment waarop het allemaal wat serieuzer wordt. De auto moet in rally-conditie zijn, de laatste informatie over de route van 2009 wordt bekend gemaakt en het navigeren met het roadbook wordt toegelicht.

Onze 2cv moet nog wat hoger op de poten komen te staan en een stevigere voorbumper, maar verder is de auto goedgekeurd.

Op de zondag hebben we testritje met roadbook (bolletje-pijltje) door de Vlaamse bossen en velden gemaakt. Het was een goede test met veel modder. Dit was wel lastig want we hadden de michelin MS banden met grof profiel al vervangen voor de marbor banden die mee gaan naar Afrika. Klik hier voor meer foto's.

Afgelopen week zijn we bezig geweest om de geventileerde remschijven te monteren. Op zich verliep dit vrij soepel op een paar kleine aanpassingen na. Doordat de remklauwen nu breder zijn geworden liepen de slangen van de tweede oliekoeler tegen de remschijven aan.

De starterkrans van het visa vliegwiel is nu vervangen voor een krans van een 2cv. Hierdoor kan ik nu weer een gewone startmotor gebruiken. Ook is de 2-in-1 uitlaat ingepakt met thermo tape. Dit zorgt ervoor dat de hitte binnen de uitlaat blijft en zo de motorruimte wat koeler blijft.

Vorige keer hadden we een stalen bodemplaat onder de eend, maar we wilden dit jaar toch een iets lichter, aluminium model. Door de 2-in1 uitlaat paste er nu geen vlakke plaat onder, dus dat gaf weer een probleem extra.

Dankzij de firma De Nooij uit Ede hebben we nu een op maat gemaakte bodemplaat van 4 mm aluminium. Het moet toch wel hele flinke rots zijn wil hier nog iets doorheen gaan.

Dit jaar komen we ook door Ghana en daar is De Nooij geen vreemde. In de provincie West Mamprusi in Noord Ghana hebben ze het drinkwaterproject "Pompen = Leven" opgezet. Misschien dat we hier nog langs komen zodat we een bezoek kunnen brengen. Voor meer informatie over dit project zie http://www.pompenisleven.nl

Een touwpomp	Christiaan de Nooij Oprichter pompen = leven	training in gebruik van een slijpschijf

Vrouwen die water dragen	Zelfgemaakt buiggereedschap

Om in Afrika door te komen met minder vaak tanken hebben we een extra benzinetank van 54 liter achter de stoelen geplaatst. Met twee kraantjes kan ik kiezen uit welke tank de benzine komt.

Het is dan ook wel handig om op het dashboard te kunnen zien hoeveel benzine er in beide tanks zit. 

Aangezien wij nu een Visa motor (worden te warm in Afrika) in de eend hebben is er een extra oliekoeler bij geplaatst. Mocht het toch niet genoeg koelen is er een blower boven op gemonteerd die lucht door de oliekoeler heen blaast. Het zelfde principe als de koelvin voorin, maar dan elektrisch.  

De aan- en afvoerslangen van de oliekoeler zijn aangesloten op een thermostatische flens. Deze is voor het oliefilter gemonteerd en zal olie beginnen te rondpompen als de temperatuur boven de 100 graden komt.  

Om de oliedampen uit het carter op te vangen heb ik een opvangbakje gemaakt van het reservoir van een olielamp voor in de tuin. Het filter bovenop zat eerst rechtstreeks op de olievulpijp, maar het werd hierdoor toch wat vettig in de motorruimte.

Het wordt met al de aanpassingen wel steeds voller in de motorruimte.

Aan de buitenkant zijn er ook wat uiterlijke wijzigingen. Zo zijn de bumpers rood geworden. Deze waren eerst blauw gepoedercoat.

De achterste zijruiten en de achterruit zijn vervangen door veel lichter en onbreekbaar lexaan. De ruiten zijn afgewerkt met blauw ruitenfolie. Dit houdt het zonlicht een beetje buiten en het ziet er wel stoer uit.

Met het nieuwe 2-in-1 uitlaat systeem maakte de 2cv wel erg veel lawaai. De standaard achterdemper was niet voldoende, daarom moest er iets anders komen.

Vandaag in de werkplaats van "HB special parts" is deze achterdemper tot stand gekomen.

Nu het besluit eenmaal genomen is ben ik direct aan de slag gegaan om de transat nog beter te maken.

Er komt nu een 2-in-1 uitlaat onder in plaats van de oude demper. Hierdoor kan de bodem helemaal vlak worden, de oude demper steekt namelijk uit onder het chassis.

Nieuwe, verstelbare schokdempers van AVO.

Een stevigere achterbumper. Aan de voorkant komt een PO bumper met onderplaat. Beide worden later nog rood gepoedercoat.

Het besluit is genomen: we doen dit jaar weer mee aan de Touareg Trail.

We waren eerst van plan om in 2010 met een 4x4 2cv mee te doen, maar we hebben toch maar besloten om onze trouwe 2cv transat weer mee te nemen. Uiteraard wordt er nog weer van alles aan verbeterd.

In het voorjaar heeft ie al een harttransplantatie gehad: een visa motor. Tevens zit er nu een elektronische bobine, een open luchtfilter en een ander type olievulpijp in.